جان گالیانو - John Galliano

John Galliano
نام برند: 
John Galliano
صنعت: 
Fashion
محدوده فعالیت: 
Worldwide
بنیان گذار: 
John Galliano
تولد: 
۲۸ November ۱۹۶۰
ملیت: 
British
پیشه: 
Fashion designer

جان چارلز گالیانو (John Charles Galliano) (تولد: ۲۸نوامبر۱۹۶۰ ) طراح مد انگلیسی است که دارنده ی نشان افتخار بریتانیا (CBE) و همچنین نشان طراح برتر (RDI) می باشد. گالیانو از تاریخ جولای ۱۹۹۵ تا نوامبر ۱۹۶۰ طراح ارشد خانه ی مد ژیونشی (Givenchy) و از اکتبر ۱۹۹۶ تا مارچ ۲۰۱۱ طراح ارشد در کریستین دیور (Christian Dior) بود. 

دوران ابتدای زندگی و دوران زندگی حرفه ای
گالیانو در جبل الطارق اسپانیا به دنیا آمد. پدر او، خُوان (Juan)، اهل جبل الطارق و مادرش، آنیتا، اهل اسپانیا بود. علاوه بر این گالیانو دو خواهر داشت، پدرش نیز یک لوله کش بود. وقتی گالیانو ۶ سال داشت خانواده اش در جستجوی کار به انگلیستان مهاجرت کردند و درابتدا به استریت هام (Streatham) شهری واقع در جنوب انگلستان رفتند و درآنجا سکنی گزیدند سپس برای زندگی به دالویچ (Dulwich) و پس از آن به Brockly رفتند.

او در یک خانواده ی مذهبی کاتولیکی بزرگ شد. گالیانو خجالتی بود و شخصیتی متفاوت داشت و هر زمانیکه روزهای اولیه ی دوران زندگی خود را یاد می کند همواره سختی ها و مشکلاتش را در همگام شدن با جامعه خاطر نشان می شود.  او طی گفت و گویی در این رابطه این چنین تصدیق می کند: "گمان نمی کنم که مردم اینجا بتوانند درک کنند که من از کجا آمده ام". 

خواهرش آنیتا که یک مربی رقص فلامنکو بود همیشه بهترین لباس های گالیانو را انتخاب و تن او می کرد. فرقی نداشت که آن ها قصد رفتند به کجا را داشتند، زیرا خواهرش همیشه دراین مورد حساس بود حتی برای یک خرید کوتاه در یک فروشگاه محلی نیز او به همین ترتیب عمل می کرد. 

این مسئله به همراه احساسات بدیع و خلاقانه ی گالیانی باعث شد که او به طور مداوم از سوی قلدرهای مدرسه مورد آزار و اذیت قرارگیرد. 
او درابتدا وارد مدرسه ی St. Anthony's RC و مدرسه ی تیزهوشان ویلسون شد، و پس ازآن به دانشکده ی هنرها وطراحی های Central Saint Martines پیوست و درسال ۱۹۸۴ با نمرات عالی در رشته ی طراحی مد از این دانشکده فارق التحصیل شد. او اولین مجموعه از کارهایش را از انقلاب فرانسه الهام گرفت و عنوان Les Incroyables را به خود اختصاص داد.

این مجموعه با استقبال گرم و پرشور مواجه شد و آثار آن به طور کامل خریداری شد و در بوتیک های برونز به فروش رسید. وقتی گالیانو تحت عنوان لیبل اختصاصی خود شروع به کار کرد با رقبای آینده ی خود مواجه شد. Amanda Harlech، که درآن زمان یک طراح صاحب سبک در مجله ی هارپر اند کوین (Harpers and Queen) محسوب می شد و اِستفان جونزِ (Stephen Jones) میلیونر از مهم ترین رقیب های آینده ی او بودند. در پس این موفقیت یک شبه بود که گالیانو هنرکده ی خود را تأسیس کرد، اما خلاقیت و استعداد او بسی با دنیای تجارت فرق می کرد، علاوه برآن گالیانو از مهمانی های شبانه در لندن نهایت لذت را می برد. 

در اصل پشتیبانی مالی توسط جان برن (Johan Brun) انجام می شد اما پس از آنکه این همکاری به پایان رسید Peder Bertlesten کارآفرین معروف دانمارکی و مالک شرکت Aguecheek در آن زمان به روی کار آمد. peder همچنین در آن دوران کاترین همنت طراح مطرح انگلیسی را پشتیبانی مالی می کرد. پس ازپایان این همکاری در سال ۱۹۸۸ گالیانو حمایت های Faycal Amor (او مالک و طراح برند مد Plein Sud است) را در پشتیبانی از این لیبل جلب کرد. Faycal Armor به گالیانو کمک کرد تا پایگاه خود را در پاریس افتتاح کند. 

گالیانو به منظور یافتن یک پشتیبانی مالی قوی و نیز تأسیس یک پایگاه مطمئن دفتر خود را به پاریس منتقل کرد. اولین نمایش مد او در سال ۱۹۸۹ در یکی از بخش های شوی هفتگی پاریس به نمایش درآمد.  او در سال ۱۹۹۰ به دنبال ناکامی این برند در لندن در بازگرداندن سرمایه های ازدست رفته اش ورشکست شد و به پاریس نقل مکان کرد.

سوزان کونستانتین (susannah Constantine) هنرمند و مدل معروف در عرصه ی رسانه ها نیز با گالیانو همکاری هایی داشته و علاوه براین گالیانو در موفقیت بسیاری دیگر از طراحان مد نظیر پاتریک کاکس (Patrick Cox) ،طراح برجسته درصنعت کفش، موثر بوده است. او در سال ۱۹۹۱ به کایلی مینوگ (Kylie Minogue) در طراحی لباس های او در تور کنسرتی با عنوان "بیایید به آن برسیم" کمک کرد. 

پاریس 
قرارداد تجاری گالیانو با آمور (Amor) در سال ۱۹۹۳ پایان یافت و او نتوانست در اکتبر همان سال نمایشی داشته باشد و درنتیجه فصل را ازدست داد. با حمایت های همه جانبه ازسوی Anna Wintour سر ویراستار مجله ی American Vogue، و آندره لئون تالی(Andre Leon Talley) و اندکی بعد حمایت های بخش خبرگزاری European Correspondent از مجله ی ونتی فر (Vanity Fair) گالیانو به یکی از اشخاص برجسته و حامی دنیای مد و فشن به نام Sau Schlumberger معرفی شد، او همچنین با دیگر حمایت کنندگان مالی معتبر به نام های Arbela Inc، جان بلت و مارک رایس آشنا شد.

ازاین طریق گالیانو حمایت مالی و اعتبار اجتماعی لازم برای به شهرت رسیدن در پاریس را به دست آورد. این مجموعه در پیشبرد این برند و تبدیل آن به یک خانه ی مد از اهمیت بالایی برخوردار بود و از آن به عنوان "جنبش فشن" در محافل برتر مد یاد می شود.  از مدل های برتر در این نمایش می توان به کیت ماس، هلنا کریستنسن، نائومی کمپبل و لیندا اوانجلیستا اشاره کرد که بنا به شایعات هیچکدام ازآن ها دست مزد حضورشان را در نمایش قبول نکردند. پشتیبانی مالی، استفاده ی موقت از امارت مناسب Schlumberger در پاریس به عنوان دفتر مرکزی و نیز ایجاد یک فضای هنری در آن نمایش سبب شد تا گالیانو بتواند ۱۷ مدل لباس مشکی را در یک مهلت ۱۵ روزه آماده کند. 

از شرکت کنندگان مشهور در آن نمایش می توان به مدنا (Madonna) و بتریچه روتشیلد (Beatrice Rothschild) اشاره کرد. منتقدان عرصه ی مد و فشن به این مسئله اشاره کردند که نمایش جدید کارهای گالیانو از حالت و ساختارهای سنتی دوخت البسه ی حاضری فاصله گرفته و به طراحی واقعی پوشاک مد نزدیک و مرتبط شده است، علاوه بر این آن ها عنوان داشتند که این حرکت او تعداد بیشتری ازمشتریان جوان تر و آگاه تر عرصه ی مد را نسبت به خانه های سنتی و قدیمی مد فرانسه جذب کرده است. 

پوشاک تولید شده در این صنعت بنا به سنت از با کیفیت ترین و خوش ساخت ترین الیاف برخوردار بوده و تولید آن ها به وسیله ی بهترین افراد و تجهیزات صورت می پذیرد. گالیانو از این تکنیک ها و روش ها در مقیاسی کوچک تر استفاده کرد و خود را به دنیای فشن در فرانسه و سراسر جهان نمایاند. گالیانو در جولای ۱۹۹۵ توسط برنارد آرنلد (Bernard Arnault) مالک کالاهای لوکس ابر کمپانی LVMH به عنوان طراح ژیونشی (Givenchy) برگزیده شد و ازاین رو بود که او به عنوان اولین طراح انگلیسی با سمت ریاست یک خانه ی مد فرانسوی شناخته شد.

در ژوئن ۱۹۹۶ گالیانو اولین نمایش از مجموعه البسه ی مد زنانه ی خود را تحت سرپرستی و نظارت ژیونشی برگزار کرد. آن مجموعه مورد ستایش رسانه ها قرارگرفت. ۲ سال نگذشت که او در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۹۶ به بخش کریستین دیورِ LVMH منتقل شد و درآنجا به جای جانفرانکو فره (Gianfranco Ferré) طراح ایتالیایی به روی کار آمد. در ۲۰ ژوئن ۱۹۹۷ اولین مجموعه از کارهای گالیانو در کریستین دیور به نمایش درآمد که با پنجاهمین سالگرد از حضور این لیبل مطرح مصادف شد.