پیر کاردین (Pierre Cardin)

Pierre Cardin
نام برند: 
Pierre Cardin
نوع: 
Private
موسس: 
۱۹۵۰
صنعت: 
Fashion
بنیان گذار: 
Pierre Cardin
تولد: 
۲ July ۱۹۲۲
ملیت: 
French
پیشه: 
Fashion designer

پیر کاردین طراح مد فرانسوی در تاریخ ۷ جولای ۱۹۲۲ در سان بیجییو کالالتا (San Biagio di Callalta)، مکانی نزدیک به ترویسو (Treviso) به دنیا آمد. او اصلیتی ایتالیایی دارد. 
کاردین به خاطر سبک و طراحی های فرآ مدرن اش از شهرت بالایی برخوردار بود. او طرح ها و اشکال هندسی را به دیگر قالب ها ترجیح می داد و اغلب بخش مونث کار را نادیده می گرفت. او به سمت مدهای تک جنسیتی پیش رفت، که اغلب حالت آزمایشی به خود داشت نه شکل عملی. او پوشاک سبک حبابی را در سال ۱۹۵۴ معرفی کرد.
پیر کاردین همچنین به عنوان سفیر حسن نیت (Goodwill Ambassador) سازمان یونیسف در سال ۱۹۹۱ برگیزیده شد.
او در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۹ به عنوان سفیر حسن نیت سازمان غذا و کشاورزی ( فائو) ملل متحد منتخب شد.
کاردین در سال ۱۹۴۵ به پاریس نقل مکان کرد. در آنجا در رشته ی معماری درس می خواند و با جین پکوئین (Jeanne Paquin) کار می کرد. او همچنین پیش از آنکه در سال ۱۹۴۷ به ریاست مرکز کریستین دیور تیلر آتولر (Christian Dior's tailleure atelier) نایل آید با السا شیا پرلی (Elsa Schiaparelli) همکاری می کرد، اما نتوانست اجازه ی فعالیت در خانه ی مٌد بالنشیاگا (Balenciaga) را به دست آورد.
کاردین در سال ۱۹۵۰ دفتر شخصی خود را تأسیس کرد. کارهای کاردین زمانی به نمایش در آمد که او حدود ۳۰ مدل از لباس های یک جشن خیابانی به نام "نمایش قرن" (the party of the century) را طراحی کرد. این جشن در تاریخ ۳ سپتامبر ۱۹۵۱ و در مکانی به نام پالازو لابیا (Palazzo Labia) واقع در ونیز برگزار شد که مالک این مکان، آقای کارلوس دی بستژی(Carlos de Beistegui) میزبانی آنرا بر عهده داشت. او در سال ۱۹۵۳ وارد عرصه ی طراحی و مد بانوان شد.
کاردین طی سفری که در سال ۱۹۵۹ به ژاپن داشت به اولین طراح مدی مبدل شد که به ژاپن و بازار آن به عنوان یک مکان ایده آل برای مد و مدگرایی علاقه مند گردید.
در سال ۱۹۵۹، کاردین به عنوان اولین طراح مد و پوشاک بانوان در فرانسه به علت برگزاری یک نمایشگاه پوشاک حاضری در فروشگاه پرینتاپ (Printemps) از اتحادیه ی چامبر سیندیکیل (Chambre Syndicale) اخراج شد اما طولی نکشید که دوباره به کار قبلی خود بازگردانده شد. 

او در سال ۱۹۶۶ از این اتحادیه استعفا داد و از آن پس مجموعه کارهایش را در محلی به نام "ایسپیس کاردین" (Espace Cardin") (تأسیس این مکان به سال ۱۹۷۱ برمی گردد که سابقاً نام آن Théâtre des Ambassadeurs و در نزدیکی سفارت آمریکا واقع است) در پاریس به نمایش درمی آورد. این مکان علاوه بر این در جهت جذب و تشویق استعدادهای هنری مانند گروه های تئاتر، موسیقی و دیگر گروه ها مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین شرکت هواپیمایی بین المللی پاکستان برای طراحی یونیفرم های حاملان پرچم های این نهاد از او دعوت به همکاری کرد. این یونیفرم ها در طول سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۱ به نمایش درآمدند و به سرعت به موفقیت دست یافتند.

در سال ۱۹۷۱، کاردین لباس ملی فیلیپین موسوم به بارونگ تاگالوگ (Barong Tagalog) را از نو طراحی کرد. او این کار را با بازکردن قسمت جلو، برداشتن سرآستین ها، گشادکردن آستین ها و در نهایت کم کردن سوزن دوزی ها انجام داد. همچنین این مدل از یونیفرم ها به تدریج از ابتدا تا انتهای لباس باریک و باریک تر می شود و از این نظر در مقابل مدل قدیمی آن قرار می گیرد؛ علاوه براین، این یونیفرم ها دارای یقه ی ضخیم تر و سر آستین های گوشه دار نیز هستند. نکته ی جالب اینکه یکی از مدل های طراحی شده برای دیوانه ها مورد پسند فردیناند مارکوس (Ferdinand Marcos) رئیس جمهور وقت فیلیپین قرار گرفت. کاردین از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۳ عضو سازمان مد Chambre Syndicale de la Haute Couture et du prêt-a-porter بود. همانند بسیاری از طراحان امروزی، کاردین در سال ۱۹۴۴ تصمیم گرفت تا بخش کوچکی از مجموعه اش را در برای عده ی قلیلی از مشتریان و روزنامه نگارها به نمایش در آورد. پس از یک وقفه ی ۱۵ ساله سرانجام او مجموعه ی جدید کارهایش را برای یک گروه ۱۵۰ نفری از روزنامه نگارها در خانه ی حبابی خود واقع در کن (Cannes) به معرض نمایش گذاشت.